عفونت زایی بالایی دارد و موجب التهاب معده، روده یا هر دو می شود. 12 ساعت پس از ابتلا به این ویروس علائم بیماری تظاهر پیدا می کند و بروز اسهال و استفراغ موجب کم آبی در بیمار می شود. خشکی دهان و گلو و احساس سرگیجه در زمان ایستادن از علائم کاهش آب بدن می باشد. از سویی دیگر نورو ویروس می تواند محرک شروع دیگر مشکلات گوارشی از جمله سندرم روده تحریک پذیر و بیماری التهابی روده باشد. در شرایط خاص عفونت نورو ویروس باکتری های نرمال روده ای را تغییر می دهد و باعث بروز عفونت های دیگر می شود. اگرچه با خودمراقبتی و استراحت کافی، علائم بیماری پس از چند روز در بالغین بهبود پیدا می کند اما بیماری در کودکان و سالمندان وخیم تر خواهد بود.

نوروویروس به شدت مسری است و در فضاهای پر ازدحام و بسته همچون مهدکودک ها، مدارس، خوابگاه های دانشجویی، خانه های سالمندان، مدارس، پادگان ها و… به سرعت گسترش می یابد. همه افراد در طول زندگی خود در معرض چندین بار ابتلا به نورو ویروس می باشند چرا که ایمنی حاصل از ابتلا به این ویروس مادام العمر نیست و تیپ های مختلفی از این ویروس وجود دارد که ابتلا به یک نوع از آنها فرد را در برابر تیپ های دیگر ایمن نمی کند.

راه های انتقال بیماری:

– انتقال در اماکن پر ازدحام و همچنین وسایل حمل و نقل عمومی

– در زمان ابتلای اعضای خانواده و یا اطرافیان به بیماری ( مراقبت از بیمار، استفاده از غذای مشترک و یا استفاده از ظروفی که شخص بیمار از آن استفاده کرده است).

– در روزهای اول بعد از بهبود علائم بیماری (نورو ویروس حتی قبل از شروع علائم بیماری در مدفوع فرد مبتلا وجود دارد و می تواند تا 2 هفته بعد از بهبود علائم نیز هم در مدفوع باقی بماند).

–  لمس سطوح یا اشیا آلوده با نوروویروس و سپس تماس دست با دهان و بینی. سطوح منزل از جمله شیرآلات دستشویی، دستگیره درها، کف حمام و دستشویی، موس و کیبورد کامپیوتر، صفحه موبایل و هرآنچه تماس دست با آن زیاد باشد به عنوان مخزن بیماری عمل می کند (این ویروس به دلیل توان بالا در تحمل طیف دمایی گسترده از فریز تا 60 درجه سانتی گراد، بر روی سطوح طول عمر بالایی دارد و حتی تا چند روز فعالیت بیماریزایی خود را حفظ می کند).

–  خوردن میوه و سبزیجات آلوده به نوروویروس

چگونه از ابتلا به نورو ویروس پیشگیری کنیم؟

افراد مبتلا به نورواک ممکن است تا روزها ویروس را به دیگران انتقال دهند و این اتفاق در افراد با نقص ایمنی تا ماه ها رخ دهد. درمان خاصی برای این بیماری وجود ندارد و حتی آنتی بیوک ها هم بر آن اثری ندارند و داروی ضد ویروسی اختصاصی هم در دسترس نیست. لذا پیشگری و کنترل در کنار رعایت نکات بهداشتی بهترین راه درمان است. با توجه به آنکه سطوح پرتماس منزل نقش مهمی در انتقال ویروس و ابتلای افراد دارد توصیه می گردد همواره فضای منزل را از نظر میکروبی کنترل کرده و به صورت مرتب به خصوص در فصل های سرد سال میکروب زدایی در برنامه نظافت گنجانده شود. ضدعفونی کردن یک راه مهم و کلیدی برای از بین بردن انواع ویروسها، باکتری ها و قارچ های بیماری زا در فضای منزل می باشد. این امر زمانی پر رنگ تر می شود که اعضای خانواده از وسایل حمل و نقل عمومی برای ترددهای خود استفاده می کنند چونکه به احتمال زیاد میکروب را از طریق دستان خود به خانه انتقال خواهند داد. با توجه به تراکم بالای ویروس در مدفوع فرد مبتلا، سرویس های بهداشتی و شیرآلات از مهمترین بخش هایی هستند که بایستی در اولویت ضدعفونی باشند. از دیگر راه های انتقال ویروس، غذا و آب آلوده است به خصوص سبزیجات آلوده که وجود این ویروس بر روی آنها اثبات شده است. از این رو توصیه می شود سبزیجات را قبل از مصرف کاملا شستشو داده و از ضدعفونی شدن آنها اطمینان حاصل نمایید.